Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık soruşturma aşamasında alınan savunmasında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödemeyeceğini açıkça beyan ettiğinden, bozma ilâmı sonrasında kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kapsamında ödeme yapan sanığın cezasında 1/3 oranında indirim uygulanması hukuka aykırı görülmeyerek tebliğnamedeki 2 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir. Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas ve 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarihli, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 26.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin 21.12.2012 olduğu, Ulusal Yargı Ağı Bilişim sisteminden yapılan kontrolde temyiz edilmeden kesinleşen Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/750 Esas, 2016/50 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 20.11.2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 03.01.2013 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, kesinleşen dosyada 72 42... sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/ 23... /2 maddeleri uyarınca uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak, dosya aslının ya da onaylı örneğinin dosya arasına alınması, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde kesinleşen karar yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2.Suç tarihinde sanığa ait 28 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda; mahkemece 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesinin yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesine göre "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, makaron, yaprak sigara kâğıdı, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır," şeklindeki düzenleme uyarınca 1/2 ila 2 kat olarak belirlenen artırım oranlarının takdir ve tespitinde dosya kapsamına göre yakalanan kaçak sigaraların gümrüklenmiş değerinin pek hafif olması karşısında, sanık hakkında yukarıda belirtildiği gibi cezada 1/2' sine kadar artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde 1 kat oranında artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

3.Gün adlî para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 52. maddesi olarak yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4.Suç konusu kaçak sigaralar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.