Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, gerekçeli kararda kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olarak gösterilmesi ve sanığın da bu süre içerisinde kanun yoluna başvurduğu göz önüne alındığında, temyiz süresinde yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Sanıktan ele geçirilen 599 karton gümrük kaçağı sigara yönünden alınan ve CIF değerinin 5.091,50 TL olarak belirlendiği kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin suç tarihinde hafif olması, aynı miktar gümrük kaçağı sigara yönünden alınan ve CIF değerinin 7.037,50 TL olarak belirlendiği kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin ise suç tarihinde normal olması karşısında, kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları arasındaki çelişki giderilerek suça konu sigaraların gümrüklenmiş değerinin tereddüte mahal bırakılmayacak şekilde belirlenip buna göre soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmayan sanığa verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı bildirilerek etkin pişmanlık hususunda ihtarda bulunulması ve 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında belirlenen temel cezada teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin "3/23." maddesi olarak değiştirildiği gözetilerek, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/23. maddeleri ve aynı Kanun'un 5/2. maddesi hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle, lehe kanunun Yargıtay denetimine imkân sağlayacak şekilde belirlenerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, denetime olanak verecek şekilde bu husus tartışılmadan ve soruşturma aşamasında alınan kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları arasındaki çelişki giderilmeden lehe kanun belirlenmek suretiyle 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10. maddeleri gereği sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

3.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, aynı Kanun'un 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

4.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 31100 sayılı, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişiklik nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 01.12.2025 tarihinde karar verildi.