Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı şirkette 23.06.1993-31.07.20 06... .05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz şoför olarak çalıştığını, sigortasının eksik yatırıldığını, çalışmasına karşılık 10.000TL kıdem tazminatı ödendiğini iddia etmiş, aylık net 2.250,00 TL ücret alan müvekkilinin 23.06.1993-31.07.20 06... .05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında eksik bildirilen hizmet sürelerinin tespit edilmesini talep etmiştir.

1.Davalı vekili, davalı işveren vekili davacının 23.06.1993-31.07.20 06... .05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığı iddiasının doğru olmadığını, 23.06.1993-31.07.2006 tarihleri arasında başka bir işyerinde çalıştığını, ayrıca müvekkili şirketin 08.06.2004 tarihinde kurulduğunu, davacının çalışmasının kesintili olduğunu, 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında da başka işyerinde çalıştığını, 2.dönem çalışması başka işyerinde olduğundan ilk dönem çalışmasının hak düşürücü süreye uğradığını savunmuş, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili, davacının Kurum kayıtlarına intikal eden çalışmasının kesintisiz olmadığını, çalışma iddiasını yazılı belgelerle ispat etmesi gerektiğini, davanın kabulüne gidilecekse Kurum kusuru olmadığından yargılama giderinden sorumlu olmaması gerektiğini savunmuş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile davacının davalı iş yerinde 23.06.1993-31.07.2006 arihleri arasında toplam 4.719 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 2.964 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, davacının davalı iş yerinde ... ayları dışlanmak suretiyle 01.05.2014-11.12.2017 tarihleri arasında toplam 1.180 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 1.180 günün kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 14.12.2021 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli kararı ile feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.04.2023 tarihli kararının süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Bölge Adliye Mahkemesince davalı şirket vekilinin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir., gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile fer'i müdahil ve davalı vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Feri Müdahil Kurum vekili: İstinaf gerekçeleri ile birebir gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Şirket vekili: Kararı istinaf etmiş olmalarına karşın BAM tarafından istinaf başvuruları ile ilgili herhangi bir inceleme yapılmadığını bunun usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek esas yönünden ise istinaf gerekçeleri ile aynı gerekçeler ile kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.