İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası bulunmayan aracın 29.08.2016 tarihinde yaya olan davacıya çarpması sonucunda davacının yaralandığını ve malul kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 1.000,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 8.000,00 TL maddi tazminatın ilk başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini, takdir edilecek yol masrafı ve sair yargılama giderleri ile AAÜT 17/2 hükmü gereği tam vekalet ücretinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir. 28.03.2023 tarihli talep artırım dilekçesiyle talebini 310.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.647,00 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 311.647,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kazaya karışan aracın çalıntı olduğunu, aracın kaza tarihinde geçerli Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası bulunduğunu husumet yokluğu nedeniyle başvurunun reddi gerektiğini, maluliyete sebep olan arazların trafik kazasından kaynaklanmadığını, maluliyet raporu yönetmeliğe uygun olmadığından başvuru şartının yerine getirilmediğini, bakıcı giderinin teminat kapsamı dışında olduğunu, kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini, Güvence Hesabının temerrüdü bulunmadığını, 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüyle 310.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 1.647,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 311.167,00 TL tazminatın 15.06.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. IV. İTİRAZ

1.Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine; İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile itirazın kısmen kabulüne, Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının vekalet ücretine ilişkin bendinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

2.Ek Karar

İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 09.09.2025 tarihli ve 2023/492 D.İş sayılı ek kararında; "...davacının verilen bir haftalık kesin süre içerisinde temyiz karar harcını yatırmadığı" gerekçesi ile davacı vekilince yapılan temyiz başvurusunun HMK'nın 344. maddesi gereğince yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kazaya sebep olan aracın çalıntı olması ve aracın kaza tarihinde geçerli Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası bulunması nedeniyle ...'nın sorumluluğunun bulunmadığını, maluliyete sebep olan arazların trafik kazasından kaynaklanmadığını, başvuru şartının yerine getirilmediğini, bakıcı giderinin teminat kapsamı dışında olduğunu, maluliyet raporunun yönetmeliğe uygun olmadığını, kusur raporu alınması gerektiğini, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini, Güvence Hesabının temerrüdü bulunmadığını, temerrüt tarihinin başvuru tarihi olabileceğini belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, çalıntı motosikletin karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yayanın sürekli iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Sürekli iş gücü kaybı tazminatının belirlenmesinde, davacının son gelir durumu ile birlikte muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arz etmektedir. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu; sürekli iş gücü kaybı nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşik içtihatlarındandır. Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif-pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir. Buna göre polis memuru olan davacı yönünden pasif döneme ilişkin zarar hesabı yapılırken pasif dönemin 55 yaşında başlayacağının kabulü ile bu yönde kazanılmış haklar korunmak suretiyle bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

3.2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun’un “Nakdi tazminat ve aylığın etkisi” başlıklı 6. maddesinde “Bu Kanun hükümlerine göre ödenecek nakdi tazminat ile bağlanacak emekli aylığı uğranılan maddi ve manevi zararların karşılığıdır. Yargı mercilerinde maddi ve manevi zararlar karşılığı olarak kurumların ödemekle yükümlü tutulacakları tazminatın hesabında bu kanun hükümlerine göre ödenen nakdi tazminat ile bağlanmış bulunan aylıklar göz önünde tutulur.” hükmü bulunmaktadır.

Dosyanın incelenmesinde, davacının kaza tarihinde polis memuru olarak görevini ifa ettiği ve davaya konu trafik kazasının davacının görevini ifası sırasında meydana geldiği anlaşılmakla 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkındaki Kanun gereğince ödemede bulunulup bulunulmadığı hususu araştırılarak bu ödemenin zarar verene rücu olanağı bulunduğundan tazminat miktarından düşülmesi gerekir.

Dosyaya geri çevirme sonrası temyiz aşamasında getirtilen Emniyet Genel Müdürlüğü yazısında davacıya 04.11.2019 tarihinde 2330 sayılı Kanun çerçevesinde rücuya tabi ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Türk Borçlar Kanunu'nun 55. maddesi uyarınca, davalının usuli kazanılmış hakları da gözetilmek suretiyle davacıya ilgili yasa kapsamında yapılan rücuya tabi ödemenin düşülmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine, Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

24.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.