Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı/karşı davalı vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı/karşı davalı vekilinin temyiz isteminin, hem asıl hem de karşı davaya ilişkin olduğu halde sadece karşı dava için nispi temyiz harcı ile temyiz yoluna başvurma harcı yatırdığı anlaşılmaktadır.

Asıl ve karşı dava bağımsızlıklarını koruduğundan, temyiz edilen her bir dava için ayrı ayrı harç yatırılması gerekir. Bu itibarla, davacı/karşı davalı vekilinin, asıl dava yönünden yatırılması gereken maktu temyiz harcı ve temyiz yoluna başvurma harcını yatırdığına dair makbuza dosya arasında rastlanılamamıştır.

Temyiz eden tarafın yargı harçlarından istisna veya muafiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca; yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz. Bu itibarla;

1.Kararı veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344. maddesi uyarınca;

a)Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

2.Verilen kesin süre içinde;

a)Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.