Taraflar arasındaki 10.08.2017 tarihli kat malikleri kurulu toplantısı ve bu toplantıda alınan kararların iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 10.01.2024 tarihli ve 2023/11716 Esas, 2024/217 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur. Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 10.01.2024 tarihli ve 2023/11716 Esas, 2024/217 Karar sayılı bozma kararında da açıklandığı üzere; dava konusu toplantıların yapıldığı sitenin birden fazla parsel üzerine kurulu olup toplu yapı kapsamında kalmadığı, bu nedenle, özellikle yönetim ve davada. taraf olabilme ehliyeti yönünden doğan yasal boşluğun doldurulmaması tüm maliklerin birlikte dava açabileceğinin veya masrafı yapan kişinin diğer maliklere karşı rücu davası açabileceğinin kabul edilmesi uyuşmazlıkları çözümsüzlüğe terk etme sonucunu doğurduğu, bu durum karşısında benzer kurum ve kuruluşlar için yasalarımızda öngörülen düzenlemelerden örnekleme yoluyla yararlanarak hak ve adalete, usul ve dava ekonomisine uygun, toplu yapı içinde sosyal barışı sağlayıcı bir çözüm bulunması gerektiğinden bu şekilde oluşturulan yönetimin sözleşmeden kaynaklanan yetkileri malikler adına temsilci sıfatıyla kullanabilmeleri için açıklanan sebeplerle tüzel kişiliğinin oluşması gerekmediği, Mahkemece öncelikle davacının kat maliki olup olmadığı, davayı açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığı, aktif husumet ehliyetinin olup olmadığı araştırılmalı, daha sonra dava konusu site yönetim planının birlikte yönetime ilişkin birbirini bağlayıcı hükümleri bulunup bulunmadığı değerlendirilerek husumet ehliyeti yönünden bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla Dairemiz kararı usul ve kanuna uygun olduğundan dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.