Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/646 Esas, 2020/1113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2022/7067 Esas, 2024/556 Karar sayılı kararı ile sanığın azami tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/292 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, kararın sanık lehine bozulması ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, maktul hakkında düzenlenen raporlara göre maktuldeki yara yerleri ve yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği birlikte değerlendirildiğinde sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, uygulanması mümkün başkaca lehe hükmün bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2024 tarihli ve 2024/102 Esas, 2024/292 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde karar verildi. K A R Ş I O Y

Dosya da bulunan, olay anını gösterir kamera kaydı ile olayı gören polis memuru tanık ...'nın dosyadaki beyanı dikkate alındığında sanığın elinde silah (silahın ucu yere doğru) olduğu halde polislerden kaçarken köşe başında karşı gurupta bulunan maktulün silahını çekerek (Kamera görüntülerine göre saat 19.15.28'de) sanığa ateş ettiği (kamerada tabancanın namlusunun ışığı görülmektedir.) bu atışla sanığın göğsünden hayati tehlike geçirir şekilde yaralandığı bu atış sonrası maktulün ve sanığın köşeyi dönerek kamera açısından çıktıkları için sonrasını gören tanık veya kamera kaydı olmadığı, maktulün silahıyla toplam 10 el ateş edip sanığı 4 yerinden yaraladığı, sanığında 3 el ateş edip maktulü 2 yerinden vurarak ölümüne neden olduğu sabittir.

Dosya kapsamında sanığın maktulden kendisine yönelen haksız saldırıya (silahla ateş etmek) aynı şekilde karşılık verdiği ve meşru müdafaa şartlarında müsnet suçu işlediği kanaatinde olduğumdan sanığın beraatine karar vermek gerekirken haksız tahrik altında adam öldürmeden cezalandırılmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne muhalifim.