T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

B Ö L G E A D L İ Y E M A H K E M E S İ K A R A R I

İlk Derece Mahkemesinin kararı ve dosya içerisinde bulunan belgeler okunup incelendi. Üye hakimin görüşü değerlendirildi.

DAVACININ İDDİALARININ ÖZETİ:

Davacı vekili; Davalının borcunu ödemediğini ve icra takibine itiraz ettiğini, yargılama sonunda alacağın tahsilinin imkansız hale gelmemesi için mümkünse teminatsız olarak davalı adına kayıtlı araçlar ile taşınmazlar üzerine ihtiyati haciz/ ihtiyati tedbir kararı verilmesine talep etmiştir.

Mahkemece, "... Dava tarihi itibariyle sunulan belge ve delillerle birlikte değerlendirildiğinde, davanın gelmiş olduğu aşama itibariyle tarafların defter ve belgelerinin henüz incelenmediği, ihtiyati haciz müessesesi bakımından alacağın varlığının ve miktarının belirlenmesinin yargılamayı gerektirdiği anlaşılmıştır. Alacağın tahsilinin sağlanması için dava konusuna dahil olmayan mallar, hak ve alacaklar üzerine ihtiyati tedbir konulması HMK.nun 389 maddesindeki "uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir" hükmüne uygun düşmez. Öte yandan davalı yönünden muaccel olmayan ve varlığı yargılamayı gerektiren alacak ile ilgili olarak İİK 257. maddesindeki yasal şartların oluşmadığının kabulü ile davacının ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir istemlerinin ayrı ayrı reddine" karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ: Ara karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ihtiyati haciz için kesin değil, yaklaşık ispat koşulunun arandığını, ihtiyati haciz kurumu için kanunun aradığı yaklaşık ispat koşulunun sağlandığını, müvekkilinin satmış olduğu mallara ilişkin faturalar ve teslim fişlerinin ekte sunulduğunu, müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunun tarafların ticari defterlerine ilişkin olarak alınacak bilirkişi raporu ile de sabit olacağını, ihtiyati haciz talebinin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin alacağının tahsilinin çok güçleşeceğini veya imkansız hale geleceğini, müvekkilinin alacaklı olduğu tutarın çok yüksek olduğunu, davalı şirketin başka firmalara da borçlu bulunduğunu, mal kaçırma çabası içerisinde olduğunu, yaklaşık ispat koşulunun gerçekleştiğini, ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

Talep, ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin ara kararın kaldırılması isteminden ibarettir. Mahkemece yazılı gerekçeyle, ihtiyati haciz ve ihtiyati tedbir taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. Dairemizce istinaf incelemesi, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

HMK m. 359/3 uyarınca; dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenler, İlk Derece Mahkemesi ara kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, yaklaşık ispat koşulunun gerçekleşmediği,

HMK'nın 355/1. maddesi gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmadığı, ara kararın hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1-b-1. gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerektiği sonuç ve kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

1.Davacı vekilinin İlk Derece Mahkemesi ara kararına ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına YER OLMADIĞINA,

3.Davacının istinaf başvurusu nedeniyle yapılan yargılama masraflarının kendi üzerinde BIRAKILMASINA,

4.Kullanılmayan istinaf gider avansının 6100 Sayılı HMK'nın 333. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince ilgilisine İADESİNE,

5.Kararın İlk Derece Mahkemesi tarafından taraflara TEBLİĞİNE, Dair; 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliğiyle, 6100 sayılı HMK'nın 362/1-f maddesi gereğince kesin olarak karar verildi. 26/02/2026 ...