Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi eski hâle getirme ve tahliye davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Gaziantep ili, ..., Mahallesi 1 82... parsel sayılı taşınmazda bulunan apartmanın bulunan 9 nolu “mesken” niteliğindeki bağımsız bölümün duvarlarının davalıya ait bulunan 7 nolu “dükkan” niteliğindeki bağımsız bölüm ile bitişik olduğunu, davalının aradaki duvarı yıkarak 9 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümü 7 nolu dükkana kattığını, taşınmazda bulunan 9 nolu bağımsız bölüm, tapuda “mesken” niteliğinde olmasına rağmen ve kat maliklerinin rızası bulunmadığı hâlde, davalı tarafından dükkana çevrilmesi için inşaat çalışmalarına başlandığını, dava konusu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün dükkana çevrilmesi için yapılan inşaat işlerinin tedbiren durdurulmasını, projeye aykırı yapılan tadilat ve eklentileri ile ortak yerlere el atmanın önlenmesini ve dükkanın meskene dönüştürülerek yapılan tüm işlerin eski hale getirilmesini, hüküm tarihinde dava konusu bağımsız bölümde kiracı bulunması halinde tahliyesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesiyle özetle; davanın arabuluculuk kurumuna gidilmeden dava açıldığından reddi gerektiğini, ayrıca davanın görevli mahkemede açılmadığını, davacının amacının kötü niyetli olarak sırf davalıları zarara uğratmak amacı taşıdığını, mahiyeti gereği eski hale getirme davası olan ilgili dosyanın temelde kullanımın aşılması ya da inşa gibi bir durum söz konusu olmadığından dolayı eski hale getirilmesinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıyla müvekkili arasındaki ceza davalarının mahkemece getirtilip incelenmediğini, davanın sadece husumete dayalı olarak açıldığını, hukukî temelinin olmadığını, dairelerin satın alındığı günkü hâliyle müvekkili tarafından kullanılmakta olduğunu, herhangi bir değişiklik yapılmadığını, sitede birleştirilerek kullanılan başka dairelerin de bulunduğunu, kök bilirkişi raporunda birleştirme sırasında taşıyıcı sisteme yani kolon ve kiriş sistemlerine dokunulmadığının tespit edildiğini, Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin; "ortak alanlara müdahale etmemek kaydıyla dava konusu 24, 37... numaralı bağımsız bölümlerin ara duvarlarının kısmen veya tamamen yıkılmak suretiyle birleştirilmelerinde anayapının taşıyıcı sisteminde herhangi bir zarar meydana gelip gelmediği, statiğinin etkilenip etkilenmediği konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir." şeklinde içtihadı bulunduğunu, davacının kat maliki olup olmadığının da araştırılmadığını, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kat maliki, her ikiside kendisine ait olan iki bağımsız bölümün tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantı yerlerinde ana yapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişikliği diğer kat maliklerinin rızasını almaksızın yapabilme olanağına sahiptir. Bu sebeple; davalıya ait 7 ve 9 Nolu numaralı bağımsız bölümün birleştirilmesi ve içerisinde yapılan değişiklikler ana yapıya zarar vermediğinden İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyerek İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kat maliklerinin rızası bulunmadığı hâlde, mesken olan bağımsız bölüm ile dükkan olan bağımsız bölümün birleştirildiğini, bu durumun 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 24 ncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olduğunu, oy birliği ile alınmış bir karar da bulunmadığını, bağımsız bölümlerin bir kısmının kafe olarak işletildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2.Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davacı vekili dava dilekçesinde davalının apartmanın zemin katında olan 7 numaralı dükkan vasıflı bağımsız bölüm ile 9 numaralı meskenin birleştirildiğini iddia etmektedir. Meskenin işyeriyle, işyerinin de meskenle birleştirilmesi mümkün olmadığından ve böyle bir tesis ile değişiklik 634 sayılı Kanun'un 24 ncü maddesinin ikinci fıkrasına aykırılık teşkil ettiğinden konusunda uzman bir bilirkişiye hazırlattırılan raporda da kat irtifakının kurulmasına esas teşkil eden onaylı mimari projeye aykırılık olduğu tespit edildiğine göre istem gibi bu aykırılıkların krokiye de bağlanmak suretiyle eski hale getirilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi bozmayı gerektirir.

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye istek halinde iadesine, Dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,15.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.