Bölge Adliye Mahkemesi kararı talep eden tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

İflas Dairesi, müflis şirket hakkında iflas tasfiyesi işlemlerinin tamamlandığına dair son raporunu sunarak, İİK'nın 254. maddesi uyarınca iflasın kapanmasına karar verilmesini istemiştir.

Alacaklılar beyan dilekçesi sunmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile müflis şirkete ait mal varlığının kalmadığı, alacaklarını alamayan alacaklılara aciz vesikasının düzenlendiği, Gebze Adliyesinde yapılan araştırmada müflis hakkında açılan derdest davanın bulunmadığı, iflas tasfiye işlemlerinin tamamlandığı gerekçesiyle iflasın kapanmasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı SGK Başkanlığı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iflasın kapanma koşulları oluşmadığı gerekçesiyle kararı kaldırarak talebin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri İflas dairesi vekili temyiz dilekçesinde;

davet mektubunun taahhütlü olmasının zorunlu olmadığını, uygulamada Tebligat Kanunu hükümlerine göre alacaklılara tebligat yapıldığını, araçların bütün çabaya rağmen bulunamadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Talep, iflasın kapanmasına ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, yargılama şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre iflas dairesinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.

İİK’nın 254. maddesine göre, paralar dağıtıldıktan sonra idare iflasa hükmeden mahkemeye son bir rapor verir. Mahkeme iflasın idaresinde hata ve noksan görürse icra dairesine bundan haber verir. Mahkeme, tasfiyenin bittiğini anladıktan sonra kapanma kararı verir. Aynı Kanun'un 255. maddesine göre, iflas kapandıktan sonra tasfiyeden hariç kalmış bir mal bulunduğu haber alınırsa iflas dairesi o mala vaziyed edip sattıktan sonra başka bir merasime hacet kalmaksızın bedelini eksik alan alacaklılara sıralarına göre dağıtılır. Aynı Kanun'un 256. maddesine göre ise, iflas açıldıktan altı ay içinde tasfiye edilmesi gerekmektedir.

İflas İdaresi, masaya ait bütün mal ve hakları sattıktan sonra, elde edilen paraları alacaklılara kesin olarak dağıttıktan ve alacağını tamamen alamamış olanlara aciz belgesi verdikten sonra, son raporu belgeleri ile birlikte iflasa karar vermiş ticaret mahkemesinden iflasın kapatılmasına karar verilmesini talep eder. İflas tasfiyesinin bitmiş sayılabilmesi ve iflasın kapanmasının istenebilmesi için iflas masasının taraf olduğu bütün davaların sonuçlanmış ve kararlarının kesinleşmiş olması gerekir. İlaveten alacaklıların İİK'nın 245. maddesine göre takip ettikleri davaların da sonuçlanmış olması gerekir.

İflasın kapatılmasından sonra masaya ait bir mal, iflas dairesinin eline geçerse, iflas dairesi, malı paraya çevirerek aciz belgesi sahibi alacaklılara sıralarına göre dağıtır. İlaveten, iflasın açılmasından itibaren altı ay içinde masa mallarının satılmış ve elde edilen paralar alacaklılara kesin olarak dağıtılarak tasfiyenin kapatılmasına karar verilmiş olması gerekir.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; eldeki talepte, müflis şirket hakkında 11.02.2014 tarihinde iflasın açılmasına karar verildiği, iflasın kapanmasının talep edildiği 26.12.2024 tarihine kadar 10 yıl süresince müflis şirkete ait olan araçların ele geçirilemediği, alacaklıların araçların elde edilmesine yönelik herhangi bir somut delil veya beyan dosyaya sunulmadığı dolayısıyla kayden masada olan araçların fiilen elde edilemediği anlaşılmıştır. İlaveten İİK'nın 256. maddesinin öngördüğü 6 aylık sürenin çok üzerinde 10 yıllık sürenin geçtiği, alacaklılara aciz belgesi düzenlenip verildiğine göre bu araçların iflasın kapanmasından sonra ele geçirilmesi halinde, İİK'nın 255. maddesi uyarınca o araçlar satılarak bedelleri eksik alan alacaklılara sıralarına göre dağıtılması her zaman mümkündür. Bu kapsamda, iflasın açık kalması durumunda iflas giderlerinin karşılanması masada mal bulunmadığı için mümkün olmadığı, dolayısıyla iflasın kapatılmasına karar verilmesinin kanunun amacına ve usul ekonomisine uygun olacağından Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bozulması gerekmiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi. - MUHALEFET ŞERHİ -

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin gerekçesinde de belirtildiği üzere, İcra İflas Kanunu'nun 221. ve 240. maddeleri hükümleri gereğinin usulüne uygun olarak yerine getirilmediği, masada bulunan araçların akıbeti konusunda somut araştırma yapılmadığı, bu haliyle İİK'nın 254. maddesi gereğince iflasın kapanmasının koşulları oluşmadığından kararın onanması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.