11. Hukuk Dairesi 2025/2548 E. , 2025/7451 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2020/... sayılı "..." isimli marka başvurusunun, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2020/... sayılı "... 1990 ..." ibareli markaya dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 5/1-ç maddesi uyarınca reddine karar verildiğini, bu karara yapılan itirazın ise Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından reddedildiğini, müvekkilinin yıllardır döner ustası olarak kendi dükkanını işlettiğini, müvekkili ile hiçbir devir sözleşmesi veya şube olarak devam edebileceğine dair anlaşma olmadan dava dışı üçüncü kişinin müvekkiline ait fotoğrafları iş yerinde kullandığını, müvekkilinin bu hususta bir çok kez şifahi ihtarda bulunduğunu, iş yerinde bulunan fotoğraf ve tabelanın indirilmesini istediğini, ancak bir sonuç elde edemediğini, suç duyurusunda bulunduğunu, adı geçen kişi hakkında kamu davası açıldığını, redde mesnet marka sahibinin kötüniyetli olarak marka başvurusunda bulunduğunu ileri sürerek YİDK'in ... sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında SMK’nın 5/1-ç hükmü anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu marka başvurusundan çıkartılan 29, 35... . sınıftaki mal ve hizmetlerin tamamının, redde gerekçe 2020/... sayılı marka kapsamında yer aldığı, dava konusu marka başvurusu ile redde mesnet markada "..." ibaresinin müşterek bulunmasından kaynaklı yüksek düzeyde benzerlik bulunsa da, karşılaştırılan markaların tıpa tıp aynı olmadığı, redde mesnet marka salt kelime markası iken, dava konusu marka başvurusunun ise kelime, renk ve şekil unsurlarından mürekkep karma marka niteliğini taşıdığı, kelime unsurlarından kaynaklı benzerliğin ilgili tüketiciler nezdinde bağlantı kurma ihtimali dahil karıştırılma tehlikesine yol açabileceği düşünülse bile, bu hususun SMK'nın 6/1 hükmü bağlamında ancak nispi tescil engeli oluşturabileceği, ilk bakışta ve hemen markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer bulunmadığı, markalar arasında bulunan farklılıkların, marka başvurusunun yayıma çıkartılmasını zaruri kıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile ... sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir. V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava,YİDK kararının iptali istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ:
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.12.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
