Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının gerekçe olarak gösterdiği 2021/... sayılı markası, dava konusu markanın başvuru tarihinden sonra başvuruya konu edildiğinden, ... sayılı markaları da geçersiz hâle geldiğinden iltibas değerlendirmesinde dikkate alınmayacağı, dava konu başvuru ile davacının itirazına ve davasına mesnet markaları arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak ortalama tüketici kesimi nezdinde umumi intiba olarak ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi doğuracak derecede benzerlik bulunmadığı, taraf markalarında yer alan “...” ve “...” markalarının çatı markası niteliği taşıdığı, bu nedenle markalarda yer alan ".../... " ile "..." ibarelerinin esas unsur niteliğinde olduğu, fakat bu ibareler arasında benzerlik bulunmadığı, dava konusu marka ile davacı markalarının “P” harfi ile başladığı, fakat bu hususun markaları benzer kılmaya yetmeyeceği, taraf markalarının aynı zamanda “F” harfi bakımından da benzerlik taşıdığı, fakat bu harfin markalardaki yerinin farklı olduğu, markaların farklı harf ve hece sayısına sahip olduğu, davacının markası “...” şeklinde telaffuz edilmekte iken dava konusu markanın “...” ya da “...” şeklinde telaffuz edileceği, bu haliyle taraf markaları arasında işitsel benzerlik de bulunmadığı, davacının “...” ibareli markası ile dava konusu “...” ibaresinin muhtemel telaffuzunun benzer olduğu kabul edilmekle birlikte olası işitsel benzerliğin markaların iltibası için yeterli olmadığı, markaların bütünsel değerlendirmesinde dava konusu markanın davacı markalarının imajından uzaklaştığı, markalar arasında anlamsal benzerlik de bulunmadığı, tarafların marka işaretleri benzer olmadığından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/5 hükmü koşullarının oluşmadığı, davacının SMK'nın 6/6 hükmü kapsamında ileri sürdüğü tescilli tasarımlarından ... sayılı tasarım yenilenmediğinden geçerliliğini yitirdiği, diğer iki tasarımın ise işbu davaya konu markanın başvuru tarihi olan 06.03.2020 tarihinden sonra başvuruya konu edilmesi sebebiyle davacının tasarımlarına dayalı olarak dava konusu markanın hükümsüzlüğünü ileri süremeyeceği, dava konusu başvurunun kötüniyetli olmadığı, davalı şirket yararına müktesep hak koşullarının da oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "..." asıl unsurlu başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ve "..." asıl unsurlu markaları arasında SMK'nın 6/1 hükmü anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 29.11.2022 tarih ve 2021/4591 E., 2022/8481 K. sayılı kararında "..." ibaresinin, 01.10.2014 tarih ve 2014/7543 E., 14995 K. sayılı kararında "..." ibaresinin davacının itiraza mesnet markalarıyla benzer görülmediği, tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından SMK'nın 6/5 hükmü koşullarının oluşmadığı, kötüniyet iddiasının da ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.