Danıştay 8. Daire Başkanlığı         2022/7830 E.  ,  2025/254 K. "İçtihat Metni" T.C. D A N I Ş T A Y

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, ... plaka numaralı aracın çalışma izni/ruhsatı almadan belediye sınırları dahilinde yolcu taşıdığından bahisle altmış (60) gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin ... tarih ve ... seri ve ... sıra sayılı işlem ile yine aynı olaya ilişkin aynı tarihli MA seri numaralı ... sıra numaralı 6.700 TL bedelli idari para cezasının iptali istemiyle ... Valiliği'ne karşı açılan davada; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı adına kayıtlı ... plakalı hususi araç ile davacıya ait fındık tarlasından dönülürken yapılan denetimde ilgili belediyeden izin almaksızın servis taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği, davacının söz konusu aracını şahsi işi için kullandığını beyan ettiği görülmektedir.

Bu durumda, söz konusu aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı; öte yandan iptali istenen para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 30/01/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.