Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkilinin ...'ya ait 06... plaka sayılı şehir içi yolcu taşıma işi yapan dolmuşta 3.5 yıl hizmet akdi ile şöför olarak çalıştığını, işçi işveren ilişkisinin 2008 yılı Mart ayı başında kurulduğunu, iş akdinin 2011 yılı Eylül ayında gerçekleşen trafik kazasından bir süre sonra haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin SGK'ya işe giriş bildirgesinin verilmediğini, SGK primlerinin yatırılmadığını, aylık net maaşının 1.500,00-TL olduğunu, davalı aleyhine Ankara 9. İş Mahkemesinin 2012/474 Esas sayılı dosyası üzerinden açtığı davanın derdest olduğunu, davalının söz konusu davaya vermiş olduğu savunmasında müvekkilinin çalışmasına ve çalışma süresine ilişkin itirazda bulunmadığını beyanla, müvekkilinin işe başlama tarihinin fiili çalışma süresinin sigorta primine esas ücretinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vefat etmiş, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Dahili davalılardan bir kısmı cevap dilekçelerinde özetle, davacının, murisleri ...'ya ait dolmuşta arızi şekilde zaman zaman çalıştığını, fasılasız aylık ücretli şekilde bir çalışmasının olmadığını, aynı araçta yüzdelik esası ile çalışan ... isimli bir başka şoför olduğu gibi kardeşleri ... ve torunu ...'nın da çalıştıklarını, davacının dolmuş şoförlüğünün yanı sıra o dönemde SSK kapsamında başka bir işyerinde çalışması olan açık öğretimde öğrenci olan birisi olduğunu, araçta çalışan her iki şoförün çalışmalarının gündelik hasılattan yüzdelikli pay alma şeklinde olduğunu, herhangi bir işveren işçi statülü çalışma durumu olmadığını, davacı ile davalı ... arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/1 maddesi ile 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu'nun 2. maddesine uygun nitelikte bir ilişki olduğunu, İş Kanunu'nun uygulanamayacağını beyanla, davanın reddini istemişlerdir. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; usül yönünden yetki, derdestlik, zamanaşımı def'i itirazlarında bulunduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararı ile davanın kısmen kabulüne, davacının, davalılar murisi ...'ya ait minibüste 03.02.2010-01.09.2011 tarihleri arasında asgari prime esas kazanç üzerinden hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz bir şekilde çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 16.06.2022 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli kararı ile davalı Kurum ve dahili davalılar istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli kararının süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin karara ilişkin istinaf başvurusu hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir, gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili;

a)Kararın eksik inceleme ile verildiğini belirterek bozulması gerektiğini,

b)Tanık beyanları ile davacınırn 2008 yılında çalıyşmaya başladığının sabit olduğunu, kararın bozulmasını istediklerini beyan etmektedir.

2.Dahili davalılar vekili; a-Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, b-Mahkemece verilen kararın somut delillere dayanmadığı beyan etmektedir.

3.Davalı Kurum vekili; a-Mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, b-Kamu düzenini ilgilendiren davada yeterli araştırmanın yapılmadığını,

c)Kurumun feri müdahil olduğunu ve aleyhine yargılama giderine hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ve özellikle tanık beyanları ve özellikle ceza tutanaklarına göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeplerle; Temyiz eden vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.