Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca ...

10.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2018/764 Esas, 2019/608 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının kesinleştiği 16.10.2019 tarihi ile denetim süresi içerisinde işlenen kasıtlı suçun suç tarihi olan 12.11.2021 tarihi arasında zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin dosya yeniden ele alınıp hüküm kurulurken, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesinde yer alan, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak, sanık müdafiine usulüne uygun olarak meşruhatlı tebligat çıkartılıp duruşma günü bildirilmeden, sanığa yapılan tebligat ile yetinilerek yargılamaya devam edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.12.2025 tarihinde karar verildi.