Ankara BAM 26. Hukuk Dairesi 2026/340 Esas - 2026/362 Karar

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda;

Davacı vekili, 29.08.2021 tarihinde davalıya ait ve idaresinde bulunan ... plakalı aracı ile davacıya ait gişe kamerasına zarar verdiğini, kamera yenisi ile değiştirildiğini ve 23.954,00 TL ödendiğini, hasar bedelinin tahsili için davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğinin belirterek Ankara 2. İcra Dairesi Müdürlüğünün 2019/534 sayılı dosyasına davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %20 tan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının dava açarken zorunlu arabuluculuk yoluna başvurmadığı gerekçesiyle HMK'nın 114/2. maddesi yollaması ile TTK'nın 5/A maddesi gereğince dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 341/2. maddesi; "Miktar veya değeri üç bin Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararlar kesindir. Ancak manevi tazminat davalarında verilen kararlara karşı, miktar veya değere bakılmaksızın istinaf yoluna başvurulabilir." aynı Kanunun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362. maddesi ise; "(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz: a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar. ..." düzenlemelerini içermektedir. 6100 sayılı HMK'nın "Parasal sınırların arttırılması" başlığını taşıyan Ek 1. maddesi; Ek:24.11.2016- 6763/44 m) "(1) 200., 201., 341., 362. ve 369. maddelerdeki parasal sınırlar her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on Türk lirasını aşmayan kısımları dikkate alınmaz. (2) 200. ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341., 362. ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktar esas alınır." şeklinde düzenlenmiş iken;

14.11.2024 tarihinde yürürlüğe giren 07.11.2024 tarih ve 7531 sayılı Kanunun 22. maddesi ile; HMK'nın EK Madde 1. Maddesine ; "3-İstinaf ve temyiz kanun yoluna başvuruda esas alınan parasal sınırda yeniden değerleme nedeniyle meydana gelen artış, bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine yeniden verilen kararlar hakkında uygulanmaz, ilk karar tarihinde geçerli olan parasal sınırlar esas alınır." şeklindeki fıkra eklenmiş, anılan Kanunun Geçici 1. maddesinde; "Bu Kanunla 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ek 1. maddesinin birinci fıkrasında yapılan değişiklik, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanır. Üçüncü fıkra olarak eklenen düzenleme ise bölge adliye mahkemesinin kaldırma veya Yargıtayın bozma kararları üzerine bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yeniden verilen kararlar hakkında uygulanır." denilmiştir.

04.06.2025 tarih ve 32920 sayılı mükerrer Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile de; anılan maddenin 2. fıkrası "200. ve 201. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında hukuki işlemin yapıldığı, 341.

362.ve 369. maddelerdeki parasal sınırların uygulanmasında davanın açıldığı tarihteki miktar esas alınır.” şeklinde değiştirilmiş, maddenin 3. fıkrası ise yürürlükten kaldırılmıştır.. 7550 sayılı Kanun'da herhangi bir geçiş hükmüne yer verilmediğinden, HMK'nın 341, 362 ve 369. maddelerindeki parasal sınırların uygulanması yönünden istinaf ve temyiz kanun yollarına başvuru konusundaki kesinlik sınırları; söz konusu Kanun'un yürürlük tarihi olan 04.06.2025 tarihinden önce verilen kararlar yönünden, (HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. fıkrasındaki değişiklikten önceki düzenlemeye tabi olduğundan) hükmün verildiği tarihe göre, 7550 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 04.06.2025 tarihinden sonra verilen kararlar yönünden ise, (HMK'nın Ek 1. maddesinin 2. fıkrasındaki değişiklikten sonraki düzenlemeye tabi olduğundan) dava tarihine göre belirlenecektir. ( HGK'nun 14.7.2025 tarihli, 2023/4-931 Esas, 2025/491 Karar sayılı kararı) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 341/2. maddesinde öngörülen malvarlığına yönelik istinaf kesinlik sınırı 2025 yılı için 40.000,00 TL olup, HMK'nın 341/4. maddesi gereğince, alacağın tamamının dava edilmiş olması durumunda kararda asıl talebinin kabul edilen ve reddedilen bölümü, bu miktarı geçmeyen taraf istinaf yoluna başvuramaz. HMK'nın 346. maddesi gereğince istinaf dilekçesinin kesin olan karara ilişkin olması halinde, ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesi reddedilebileceği gibi HMK'nın 352. maddesi gereğince yapılan ön inceleme neticesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından da istinaf isteminin (dilekçesinin) reddine karar verilebilir.

İstinaf sınırının miktar itibariyle belirlenmesinde, ilk derece mahkemesi tarafından kararın verildiği 24.09.2025 tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın EK Madde 1. Maddesinin 2. fıkrasında, "davanın açıldığı tarihteki miktar" esas alınacağı belirtildiğinden kesinlik sınırının belirlenmesinde davanın açıldığı 13.06.2025 tarihinde uygulanan miktarın esas alınması gerekir.

Mahkemece verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuru yapılmış olup dava konusu icra takibine konu alacağın 26.753,66 TL olduğu, alacak miktara göre davanın açıldığı tarih itibariyle karar kesin olduğundan, davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesinin miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin olması nedeniyle HMK'nın 341/2. maddeleri gereğince reddine karar verilmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 341/2. maddesi gereğince MİKTAR İTİBARİYLE REDDİNE,

2.Peşin alınan istinaf karar ve ilam harcının istek halinde davalıya iadesine,

3.Davacı tarafından yapılan istinaf giderlerinin üzerinde bırakılmasına,

4.Karar tebliği, kesinleştirme ve harç iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesince yapılmasına, Dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda ve HMK'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 02.03.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.