Her ne kadar 12.10.2023 tarihli duruşmada hüküm yüzüne karşı tefhim olunan sanığın hükme yönelik 7 günlük yasal temyiz süresi geçtikten sonra temyiz isteminde bulunmuş ise de; hüküm fıkrasının kanun yolu hatırlatma fıkrasında sanık hazır olduğu ve hüküm yüzüne karşı tefhim olunduğu halde "...tarafların yokluğunda kararın tebliğinden itibaren 7 gün içerisinde" hükmün temyiz edilebileceğinin ihtar edilerek sanığın temyiz süresinin başlangıç tarihi yönünden yanıltıldığı, hükmün sanığa 20.11.2023 tarihinde ceza infaz kurumu aracılığıyla tebliğ edildiği ve sanığın hükmü 21.11.2023 havale tarihli dilekçesiyle temyiz ettiği, yanıltma nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde kabul edilerek yapılan inceleme sonucunda; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olay tarihinde, sanığın cep telefonu üzerinden katılana tehdit içerikli mesajlar göndererek katılanı tehdit ettiğinin iddia ve kabul edildiği olayda, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle, İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2023 tarihli ve 2022/411 Esas, 2023/397 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.12.2025 tarihinde karar verildi.