Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İzmir 1.

Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının eleştirili esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2.5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE

TCK'nın 43/1. maddesindeki "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir...." şeklindeki düzenleme göz önüne alındığında, aynı suç işleme kararı altında yeni bir suç işleme kastıyla hareket ederek değişik zamanlarda gerçekleştirilen eylemlerin ayrı bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiklerinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, somut olayda hükme esas alınan ve aralarında hukuki ya da fiili kesinti bulunmayıp aynı suç işleme kararı altında işlenen üç eylemin tarihleri arasındaki yakınlık, ele geçen maddelerin niteliklerinin benzerliği ve suç yerlerinin İzmir ili sınırları içerisinde olması birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin; sanığın zincirleme olarak işlediği 12.12.20 14... .12.2014 tarihli uyuşturucu madde satışları sonrası işlediği 22.12.2014 tarihli uyuşturucu madde nakletme eyleminde suç kastının yenilendiği gerekçesiyle bu eylemin müstakil suç olarak değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin eleştirisi yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ve sübutu ile TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2026 tarihinde karar verildi.