İlk Derece Mahkemsince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 30.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 10.05.2022 tarih, 2021/348 E., 2022/414 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 22.05.2023 tarih, 2022/1938 E., 2023/853 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 12.10.2021 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. .." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde;

kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini, davanın reddi gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 30.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

1.6100 sayılı Kanun'un "Yargılama giderlerinden sorumluluk" başlıklı 326. maddesinin 2 numaralı bendi davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır düzenlemesini içerir.

2.Eldeki davada davacı, 30.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak, talep tarihi itibariyle geçerli bir yurtdışı borçlanmasının bulunmadığı, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğu kabul edilerek davacının 12.10.2021 tarihi itibariyle geçerli yurtdışı borçlanması yapabileceğinin tespitine dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin kısmen kabul edilmiş olması karşısında hükmün de buna göre tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

Açıklanan sebeple;

1.Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine;

2.İlk Derece Mahkeme kararının hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine "Hüküm: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1.Davanın kısmen kabulüne;

2.Dava dilekçesinin geçerli bir yurt dışı borçlanma başvurusunun olduğunun kabulü ile 5510 sayılı Kanun kapsamında davacının 4/1b sigortalılık ve 12.10.2021 tarihinde geçerli ve davacı tarafından seçilen 53,66 TL asgari prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine,

3.Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınması yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 59,30 TL başvurma harcı ile 59,30 TL peşin harç bedelinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacı tarafa iadesine,

4.Davacı tarafça yapılan 4.426,20 TL posta ve davetiye gideri olmak üzere yargılama giderinin takdiren 2.213,1 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı tarafça yapılan 2.285,00 TL yargılama giderinin takdiren 1.142,5 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

5.Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince hesaplanan 30.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince hesaplanan 30.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Taraflarca yatırılan gider avansından artık kısım olması durumunda, karar kesinleştiğinde taraflara iadesine dair davacı vekili ile davalı vekilinin yüzüne karşı kararın taraflara tebliğinden itibaren 2 haftalık süre (7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 7/3-4 Maddesi ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345/1 maddesi gereği) içerisinde Yargıtay'a temyiz yasa yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup usulünce anlatıldı. 21.04.2025" yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.