Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/3694 Esas, 2022/3473 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

1.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın, bilinen son adresinden farklı bir adreste tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşıldığından; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarihli kararı ile temyiz dilekçesinin usulüne uygun olarak katılana (öncelikle bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adresinde tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile buna ilişkin belge ve sunulması halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra bu konuda ek Tebliğname düzenlenmesi,

2.İlk Derece Mahkemesinin 27.10.2021 tarihli kararının sanığın yokluğunda verildiği, UYAP'tan yapılan incelemede, kısa kararın açıklandığı oturumda adı geçen sanığın Midyat Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu ve sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın hüküm tarihinde COVİD salgını nedeniyle izinli olup olmadığının Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde açıkça tarih aralığı belirtilmek suretiyle ilgili cezaevinden sorulup, sanığın hangi tarihler arası izinli olduğuna ilişkin yazının dosya içerisine konulmasından sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.