2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm ve 30.12.2013 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 30.12.2013 tarihli ek kararla, davalının ''feragat sebebiyle'' reddine karar verilmiş; bu karar da davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir. Bir taraf, temyiz yoluna başvurduktan sonra temyiz talebinden feragat edebilir. Temyiz başvurusundan vazgeçme halinde, bu hususta karar verecek olan mercii, kararı veren mahkeme değil, kanun yolu başvurusunun muhatabı olan Yargıtay'ın ilgili Dairesidir. Böyle bir durumda Yargıtay temyiz incelemesine yer olmadığına karar vererek dosyayı mahalline gönderir. Genel kural bu olmakla birlikte, davalının temyiz başvurusundan vazgeçmesinin geçerli olup olmadığı irdelenmelidir. Davalı, '' davacının davadan feragat etmesine'' bağlı olarak temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiğine göre, davalının temyiz başvurusundan vazgeçmesi, davanın feragat sebebiyle reddini sağlamaya yönelik ve şarta bağlı olarak yapılmıştır. Şarta bağlı vazgeçme ise geçerli kabul edilemez ve temyiz başvurusunun incelenmesine engel teşkil etmez. Bu itibarla, davalının ''temyiz talebinin vazgeçme sebebiyle reddine'' dair 30.12.2013 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Mahkemece, Alman mahkemesince verilen, ''tarafların boşanmalarına, müşterek çocukların ikamet yerine tayin etme ve belirleme hakkının davacı anneye verilmesine ve çocukların babadan alınarak annelerine teslimine'' dair kararın tenfizine karar verilmiş; karardan sonra davacı 30.12.2013 tarihli dilekçesiyle tenfiz talebinden feragat ettiğini bildirmiştir. Davadan feragat davaya son veren bir işlemi olup, bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.