2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosya kapsamından; davalılar N.. Ş.. ile B.. A..'ın 15.06.2010 tarihinde boşandıkları, müşterek çocuklar 19.05.1996 doğumlu O. ile 05.04.2000 doğumlu G.'ın velayet haklarının anne N.. Ş..'e verildiği, kararın 01.11.2011 tarihinde kesinleştiği, küçüklerin halası N.. A..'ın 23.09.2013 tarihinde sulh hukuk mahkemesine küçüklere annenin bakmadığı, babanın ise hükümlü olduğundan bahisle vasi atanmak için başvurduğu, sulh hukuk mahkemesinin ihbarı üzerine iş bu velayetin kaldırılması davasının açıldığı, yine sulh hukuk mahkemesince bu davada küçükleri temsilen hala N.. A..'ın vasi olarak atandığı, hükümlü olan davalı babanın da vasisisinin N.. A.. olduğu anlaşılmaktadır Çocuklar ile davalı baba arasında menfaat çatışması bulunduğundan küçüklere Türk Medeni Kanununun 426/2 maddesi uyarınca bu davada kendilerini temsil etmek üzere kayyım tayin ettirilmeden, gösterdiği takdirde delilleri toplanmadan eksik hasım ve eksik tahkikatla hüküm kurulması doğru değildir.

2.Kabule göre de; velayet anne ve babadan başkasına verilemeyeceğine göre, küçüklerin velayet haklarının davalı anneden alınmasına karar verilmesi halinde vasi tayini için sulh hukuk mahkemesine ihbarda bulunulması yerine, velayet haklarının hala N.. A..'a verilmesi de doğru görülmemiştir.