4. Hukuk Dairesi

Davacı A.. T.. vekili Avukat Tankut tarafından, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı aleyhine 30/10/2013 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir. Davacı, Mayıs 2008 ve Ağustos 2013 tarihlerinde alması gereken 3 aylık emekli maaşlarının, davalı idarenin kayıtlarında yapılan kimlik numarası hatası sebebiyle başka bir kişinin hesabına yatırılmasından dolayı uğradığı manevi zararların giderilmesini istemiştir.

Uyuşmazlık, emekli aylığı alan kurum sigortalısı davacı ile Sosyal Güvenlik Kurumu arasında olup, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 101. maddesinde, “Bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür” biçiminde düzenleme yapılmıştır. Bu nedenle, taraflar arasındaki ilişki gözönüne alınarak uyuşmazlığa iş mahkemesi tarafından bakılması gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartlarındandır. Aynı Yasa’nın 115/1. maddesine göre de “Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler”. Şu halde, davaya iş mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yerel mahkemece işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.