2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk ile iştirak nafakası, maddi-manevi tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Bir kısım tanıklar, davalı-karşı davacı (kadın)'ın muhasebecide asgari ücretle çalıştığını ifade etmişlerdir. Kolluk araştırmasında ise "çalışmadığı" bildirilmiştir. Kadının çalışıp çalışmadığının, çalışıyor ise aylık kazancının Sosyal Güvenlik Kurumundan ve davalının bildireceği işyerinden sorularak tespiti ve yoksulluk nafakası takdiri gerekip gerekmediğinin buna göre sonuca bağlanması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3.Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne ve kişilik haklarına yapılan saldırının kapsam ve ağırlık derecesine göre, kadın yararına hükmedilen manevi tazminat fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.