4. Hukuk Dairesi

Davacı-karşı davalı A.. D.. vekili Avukat T.. K.. tarafından, davalı-karşı davacı M.. U.. aleyhine 15/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı M. . U.. tüm, davacı-karşı davalı A.. D..'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2.Davacı-karşı davalı A.. D..'in diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava ve karşı dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Karşı dava dilekçesinde istenen tazminat miktarına olay tarihi olan 26/09/2008 tarihinden itibaren faiz işletilmesinin talep edildiği, mahkemece hüküm kısmında olay tarihi olarak hataen 26/09/2005 tarihinin yazıldığı anlaşılmaktadır. Anılan bu durum maddi hata niteliğinde olup kararın bozulmasını gerektirmediğinden 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı H.. K.. eklenen “..” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H..K.. 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.