6. Hukuk Dairesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tesbiti davasına dair karar, davacılar ve davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalının yaklaşık 10 yıldır davacılara miras yolu ile intikal eden işyerinde kiracı olduğunu,sonradan yapılan 1.6.2012 başlangıç tarihli sözleşme ile aylık kira bedelinin 800 TL olarak kararlaştırıldığını ve en son davalı tarafından artırım yapılarak kira bedelinin aylık 850 TL olarak ödendiğini belirterek 01/06/2013 tarihinden başlayan yeni dönem kira bedelinin aylık 1750 TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi ile yapılan ilk sözleşmenin feshedilerek 1.6.2012 başlangıç tarihli yeni sözleşme yapıldığını, davacının TBK'nun 344 maddesine göre ÜFE endeksini aşacak şekilde kira artış talebinde bulunmasının mümkün olmadığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının endekse göre 01.06.2013 tarihinden geçerli olmak üzere 842,64 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece taktir edilerek karar verilmiş olmasına ve taktirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir

2.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasındaki kira ilişkisinin yaklaşık on yıl öncesine dayandığı davacı ve davalı tarafın beyanlarından anlaşılmıştır. Taraflar arasında akdedilen en son kira sözleşmesi 01.06.2012 başlangıç tarihli olup 1 yıl sürelidir. Bu durumda 01.06.2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde, tarafların belirledikleri kira bedelinin emsal ve rayice uygun olup olmadığının belirlenmesinden sonra, eğer emsal ve rayice uygun ise, izleyen dönemler endeks tatbik edilmek suretiyle, kira tespiti yapılması, eğer uygun değil ise, tespiti istenilen dönemin hak ve nesafet dönemi olduğu kabul edilerek, buna göre kira tespiti cihetine gidilmesi ve tespit edilen bedelin davalı tarafından ödenen miktardan aşağı olamayacağının gözetilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının davacılara iadesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.