7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tarafça fesih tarihinde davacının tazminatlarına karşılık 1.172,63 TL ödeme yapıldığı ileri sürülmüş ise de 01/04/2013 tarihinde yapılan bu ödemenin 2013 yılı Mart ayı ücreti olduğunun ve mahkemece davaya iş mahkemesi sıfatı ile bakılmış olmasına rağmen karar başlığında iş mahkemesi sıfatı ile bakıldığı yazılmamış ise de bu yanlışlığın mahkemece her zaman düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı, iş aktinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı davacının yıllık izinlerini kullandığını ileri sürerek yıllık izin formu dosyaya sunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının yıllık izinlerini kullandığına ilişkin belge olmadığından bahisle 14 günlük yıllık izin ücreti hesaplanmıştır. Mahkemece davalının sunduğu yıllık izin formuna göre davacının yıllık izin kullanıp kullanmadığını araştırılmadan ve gerekirse davacı isticvap edilip sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup karar bu nedenle bozulmuştur.