7. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının diğer temyiz itirazının reddine,

2.Davacı vekili, davacının banka müdürü olduğunu, yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, yıllık izin ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş akdinin feshedildiği tarihle, davacıya 37 günlük izin ücreti olarak brüt 11.352.83 TL ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin yıllık izin ücreti alacağının miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davacının iş akdinin feshi sırasındaki brüt çıplak ücreti, 9.205,00 TL olup buna göre izin hesabına esas günlük brüt ücretin 306,83 TL olması gerekirken 308,33 TL olarak kabulü ile hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmiş olması hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazı kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.