14. Hukuk Dairesi

"İçtihat Metni"Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 27.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: _ K A R A R _ Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, önalım bedelinin kesin süre içerisinde depo eldilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 23.05.2015 tarihli celsede davacı vekiline önalım bedelinin depo edilmesi için kesin süre verilmiş olmakla birlikte bu süre içerisinde eksik harcın yatırılmaması halinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği ihtaratı yapılmışken bir sonraki celsede bu ara kararından vazgeçerek satış bedelinin depo edilmesi için kesin süre verilmesine aksi halde davanın reddedileceği ihtaratı yapılmış ve davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak 492 sayılı Harçlar Kanunu, harç alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmamış, değinilen yönün mahkemece res'en gözetilmesini hükme bağlamıştır. Kanunun 32. maddesinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmış, 30. maddesinde "...muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. HUMK'nın 409. (HMK'nın 150. maddesi) maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır" şeklinde düzenleme yapılmış olup anılan kanun hükümleri uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.