14. Hukuk Dairesi

Davacılar vekili tarafından 15.08.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.08.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: -K A R A R- Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası ...'nun 19.05.2013 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçı olarak müvekkilleri ile birlikte eşinin ve iki çocuğunun daha kaldığını, murisin terekesinin borca batık olduğunun yaygın söylenti halinde olup davacıların mirası kayıtsız şartsız reddetmek istediklerini ileri sürerek davacıların ayrı ayrı mirası reddettiklerine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, davanın mirasçılık belgesi istemine ilişkin olduğu ve tüm dosya kapsamına göre davacıların, muris ...'nun mirasçılarından olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile verasetin sübutuna karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın "taleple bağlılık ilkesine" ilişkin 26. maddesi uyarınca hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır.

Somut olaya gelince; davacılar vekili dava dilekçesinde, TMK'nun 605/1. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, anılan hükme göre, mirasın gerçek reddine karar verilebilmesi için yasal koşulların oluşup oluşmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davacı tarafça talep edilmiş gibi mirasçılık belgesi verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.