19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalılar vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -KARAR-

Yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı ve tefhim ettiği kısa kararda, “davanın kısmen kabulü ile 198.915,09 TL’nin davalılardan dava tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline” denildiği halde, gerekçeli kararda, “davanın kısmen kabulü ile 198.915,09 TL’nin davalılardan dava tarihinden itibaren avans faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline” denilmiştir.

Böylece tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasında davalıların sorumluluğunun niteliği bakımından çelişki yaratılmıştır. Bu hal,

HMK’nın 298/2 maddesine aykırılık oluşturduğundan 10/04/1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı uyarınca bir hüküm kurulmak üzere hükmün bozulması gerektiği gibi kısa karar tefhim edildikten sonra davadan elini çeken mahkemece dosyanın davacı vekilinin talebi üzerine yeniden ele alınarak kararda değişiklik yapılması da usul ve yasaya aykırıdır.