2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1) hukuksal nedenine dayalı boşanma isteğine ilişkindir.

Yargılama sırasında davalı kadın hakkında aldırılan; Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 22.03.2015 tarihli raporunda, "yataklı gözlem gereken hastaya yatış önerildiği, kabul etmediğinden hakkında karar verilmediği" belirtilmiş, ekinde bulunan zeka testi değerlendirme raporunda IQ'su 59 olarak belirlenmiştir. Aynı hastaneden 20.04.2015 tarihinde alınan raporda ise "...hali hazırda major psikiyatrik bozukluk bulunmadığı, sınır zeka düzeyi olduğu, bu durumun evlilik için çekilmez hale getirmeyeceği, tedavesinin gerekli olmadığı, vasi tayinine gerek olmadığı, sınır zeka düzeyi nedeni ile yasal danışman atanması uygun olacağı" belirtilmiş, IQ'su 73 olarak belirlenmiştir. Dosyada kadın tarafından sunulan 21.03.2014 tarihli hasta epikriz raporunda ise "yaygın anksiyete bozukluğu" tanısı konulduğu rapor edilmiştir. Hastanenin verdiği ilk raporunda yataklı gözlem gerektiği belirtildiği halde, alınan ikinci raporda yatış yapılmadan rapor düzenlendiği gibi zeka testi değerlendirme sonuçları da (IQ) birbirinden farklı çıktığı dikkate alındığında raporların birbiri ile çeliştiği ve kesin bir sonuca varılamadığı anlaşılmaktadır. O halde davalı kadının vasi tayinini gerektirir bir rahatsızlığının bulunup bulunmadığının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.