2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından reddedilen davası, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğu, davalı-davacı kadının ise kusursuz olduğu belirtilmek suretiyle erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında, davalı-davacı kadının da sık sık evi terk etmek suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, eşine yönelik " onun kalbine bıçak saplayacağım " demek suretiyle tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı erkek davalı-davacı kadına göre ağır kusurludur. Erkeğin davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu durumda erkek tarafından açılan davanın da kabulü suretiyle boşanma kararı verilmesi gerekirken, reddi doğru değil ise de; kadının boşanma davasının kabulüne yönelik verilen karar temyizin kapsamı dışında kalmak suretiyle kesinleşmiş olup, erkeğin davası konusuz kalmıştır. O halde, erkeğin boşanma davası yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar vermek, davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama gideri takdir etmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.