2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi ile reddedilen tazminat ve nafaka telepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki benden kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı erkeğin birlik görevlerini ihmal ettiği, eve haciz gelmesine sebebiyet verdiği, bağımsız konut temin etmediği, eşine karşı zaman zaman fiziksel şiddet uyguladığı; davacı-davalı kadının ise eşinin yaşlı annesine kötü davranarak eve sokmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı erkeğin davacı-davalı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. koşulları oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.