2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talepleri ile ziynet alacağının reddi, yararına hükmolunan tedbir nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı-karşı davalı kadının maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayıp, işten ayrılması sebebiyle uğradığı maddi kaybının tazminine ilişkindir. Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde ziynet talebinde de bulunmuştur. Bu istekler boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Dava açılırken yatırılmış olan başvurma harcı dava dilekçesinde yer alan bağımsız taleplerin tümünü kapsar. Mahkemece, bu taleplerle ilgili nispi ilam harcının Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince tamamlanması için davacı-karşı davalıya süre verilmesi, aksi takdirde Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.