2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de: yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği, davacı erkeğin ise. sık sık alkol aldığı, eşine hakaret ettiği ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen kusurlu eylemleri karşısında, evliliğin devamında taraflar bakımından yarar kalmadığı ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerekir.Hal böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de; boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan, davalı kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek sureti ile onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı kadın yararına 06.06.2014 tarihli ara karar ile verilen tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleştiği tarihe kadar devam edeceğinin tabi bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda birinci bentte açıklandığı gibi, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkek, kadına nazaran daha ağır kusurlu bulunduğundan. Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve yine Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca kişilik haklan saldırıya uğrayan davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesi ile bu taleplerin reddi doğru olmamıştır.

3.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.

175.Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.