2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.06.2016 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, her iki boşanma davasının kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı erkeğin, eşine hakaret ettiği, yıllarca "çekip kurtulmak istiyorum" dediği, eve geç geldiği, kadını anlaşmalı boşanmaya zorlamak için evin elektrik ve suyunu kesmekle tehdit ettiği, davalı-karşı davacı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı erkek boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu ise de, kadın da kusurlu olup, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Evlilik birliğinin devamında kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. Bu sebeple, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmiş (HUMK m. 438/son), aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da bozma ilamına uygun işlem yapıldığından yersiz bulunmuştur.

2.Boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı-karşı davalı erkek daha fazla kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre, davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru değildir.