2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, 07.07.2015 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı erkek 30.06.2015 tarihinde temyiz talebinde bulunmuş; mahkemece, temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle, 07/07/2015 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine ve kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

Davacı, temyiz talebinin reddine dair ek kararı süresi içerisinde temyiz etmiştir. Davacı erkeğe gerekçeli kararın tebliği için çıkarılan mazbatada tebliğ memurunun adı ve soyadı ile görev ve sicil numarası gösterilmemiştir. Bu sebeple, davacı erkeğe gerekçeli karar tebliği usulsüzdür (Teb. Kanunu m.23/9). Bu sebeple, mahkemenin 07.07.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı erkeğin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasından davalı kadının çalıştığı, sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları kadın yararına oluşmamıştır. Davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.