2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından ziynet ve para alacağı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı erkek düğünde takılan paraları balayında harcadıklarını kabul etmiştir. 17.03.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise paraların miktarının 1.730 TL olduğu tespit edilmiştir. Hal böyle olunca, 1.730 TL nakit paranın davacı kadına ödenmesine karar verilmesi gerekirken, kadının bu yöndeki talebinin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; erkeğin kabul edilen kusurlarının yanında davacı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı erkek, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin de boşanma davasının kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.