8. Hukuk Dairesi

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Aile Mahkemesi'nden verilen ... sayılı hükmün Daire'nin ... sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti.

Davalı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı ..., dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz ve araç nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile 1/2 oranında iptal-tescil, mümkün olmadığı takdirde alacak, banka hesabında bulunan mevduat yönünden 1/2 oranında alacak isteğinde bulunmuştur. Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, taşınmazdan kaynaklanan 75.465-TL katılma alacağı, araçtan kaynaklanan 4.245-TL katkı payı alacağı ve mevduattan kaynaklanan 16.512,78-TL alacak olmak üzere toplam 96.222,78-TL alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, Dairece onanmasına karar verilmiştir. Davalı bu defa dilekçesinde açıkladığı sebeplerle kararın düzeltilmesini istemiştir.

1.Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, Yargıtay ilamında açıklanan gerektirici nedenlere ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan davalının taşınmaza yönelik karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar tasfiye edilir(4721 s.lı TMK’nun 235/1. m). Tasfiyeye konu banka mevduat hesabında, boşanma dava tarihi itibariyle 3.331,96-USD bulunmaktadır. Bunun 3.300,0-USD'si 23.04.2008 tarihinde havale edilmiş, daha sonra 25.04.2008 tarihinde hesaba 25.846,09-USD yatırılarak hesapta bu tarih itibariyle 25.878,05-USD olmuştur. Bu miktar mal rejimi sona erdikten sonra edinildiğinden tasfiyeye dahil edilemez. Mahkemece, mal rejiminin sona erdiği boşanma dava tarihi itibariyle hesapta bulunan 3.331,96-USD üzerinden hüküm kurulması gerekirken fazla alacağa hükmedilmesi doğru değildir.

3.01.01.2002 tarihinden önce 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin (TKM) yürürlükte olduğu dönemde, eşler arasında yasal mal ayrılığı rejimi geçerliydi (TKM 170 m). TKM'de, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin düzenleme mevcut olmadığından, eşlerin bu dönemde edindikleri malvarlığının tasfiyesine ilişkin uyuşmazlık, aynı Kanun'un 5.maddesi yollamasıyla Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri göz önünde bulundurularak "katkı payı alacağı" hesaplama yöntemi kurallarına göre çözüme kavuşturulmalıdır. Zira Borçlar Kanunu, Medeni Kanunun tamamlayıcısı olarak kabul edilmiştir (eBK 544,

TBK 646 m).

Mal ayrılığı rejiminde; Kadın veya kocanın, mal rejiminin devamı sırasında diğerinin edindiği malvarlığına katkısı nedeniyle katkı payı alacağı isteğinde bulunabilmesi için mutlaka para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunması gerekir. 743 sayılı TKM'nin 153.maddesi uyarınca, kadının eve bakması, temizlik yapması, çocukları yetiştirmesi asli görevidir, bunları yapmak edinilen mala katkı sayılmaz.

Somut olayda; eşler, 06.02.1991 tarihinde evlenmiş, 02.04.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir ( TMK 225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM 170.m), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir(4722 sayılı yasanın 10, TMK 202/1.m). Tasfiyeye konu ... plakalı araç, eşler arasında mal ayrılığı rejiminin geçerli olduğu 02.02.2001 tarihinde satın alınarak, davalı eşin kardeşi Kazım Tercuman adına tescil edilmiştir, ancak tarafların ve mahkemenin kabulünde olduğu üzere davalıya aittir. Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (4721 s.lı TMK 179 m).

Dinlenen tanık beyanları, dosya kapsamındaki bilgi belgeler ve tüm dosya kapsamı itibariyle davacı kadının ev hanımı olduğu, tasfiyeye konu aracın edinilmesinde para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunduğu kanıtlanamadığından araçla ilgili talebin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.