17. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 07/02/2005 tarihli iddianame ile emniyeti suistimal suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, 30/11/2005 tarih, 2005/180 Esas ve 2005/773 Karar sayılı ilam ile sanığın müşteki Mehmet'e yönelik eyleminden şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, diğer müştekilere yönelik eylemlerinden cezalandırıldığı, kararın sanıkça temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 05/11/2008 tarihli kararı ile bozulduğu, bozma sonrası yargılamaya devam edilerek 02/03/2011 tarih, 2009/31 Esas ve 2011/139 Karar sayılı ilamı ile bu kez her üç müştekiye yönelik hırsızlık eyleminden ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği, sanık tarafından kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2013/11889 Esas, 2013/14767 Karar sayılı ilamı ile "sanığın, ...'a yönelik eyleminden dolayı mahkemenin 30.11.2005 tarih 2005/180 Esas 773 Karar sayılı kamu davasının düşürülmesine dair verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, kesinleşen hükmün sonrasında diğer yakınanlara yönelik eylemleri nedeni ile bozma üzerine yeniden yapılan yargılamaya dahil edilerek, kesin hükmü ortadan kaldıracak mahiyette karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi" nedeniyle verilen kararı bozulmasına karar verildiği,bozma sonrası yapılan yargılamada yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, sanığın 03/12/2013 tarihli dilekçesinde aleyhine bir durum varsa ve ceza almış isem kararı temyiz ettiğini belirttiği anlaşılmakla; kararda sanık aleyhine bir durumun söz konusu olmadığı, buna göre sanığın temyiz talebinin olmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 29/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.