13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R

Davacılar, davalının ... Kooperatifinin mali müşavirlik işlerini yürüttüğünü, davalının kooperatif adına 2010 yılı kapanış tasdikini yapmayı unuttuğunu, kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olmaları nedeniyle haklarında ayrı ayrı 4.000,00 TL idari para cezası kesildiğini ve cezanın ödendiğini ileri sürerek davalının hatalı eylemi ve ihmali nedeniyle görevini yapmamış olmasından kaynaklanan bu cezanın tazmini için her bir davacı için 4.000,00 TL maddi zararın işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemişlerdir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 9.000,00 TL'.nin davalıdan alınarak davacılara eşit miktarda ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1.14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davacılar tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.890,00 TL.yi geçmediğinden ( davacılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığından ve her biri davacı için red edilen kısım 1.000,00 TL olduğundan ) HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacılar temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün davalı temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.