19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Dava, faturadan doğan bakiye alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vâki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, kaldı ki müvekkilinin dava konusu faturanın bedelini iki adet çekle ödemiş olduğunu savunarak davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davalı vekilinin zamanaşımı definin süresinde olduğu, 818 sayılı BK'nun 125 maddesi (TBK'nun 146.maddesi) gereğince davanın on senelik zamanaşımına tabii olduğu, icra takibine dayanak faturanın 24/06/2002 tarihli olduğu, davalı borçlu hakkındaki icra takibinin ise 08/05/2014 tarihinde başlatılmış olup takip tarihi itibariyle on yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, takip konusu alacak belirli ve hesap edilebilir olmakla davalı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, asıl alacak 2.000,00 TL'nin %20 nispetindeki icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Zamanaşımına uğramış bir borç, eksik borç haline gelir. Yani borçlu tarafından zamanaşımına uğradığı ileri sürüldüğünde dava ve icra yoluyla borçludan tahsil edilemeyen bir borca dönüşür. Zamanaşımı defi, borçlu tarafından ileri sürülmedikçe mahkemece re'sen dikkate alınamaz. Dolayısıyla zamanaşımına uğramış bir borca ilişkin faturayı icra takibine konu eden davacı, takibinde kötüniyetli kabul edilemeyeceğinden,

İİK'nun 67/2 maddesi uyarınca davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.