23. Ceza Dairesi

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca; gerekçeli kararın sanığın savunmasında beyan ettiği adrese tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan mernis adresine tebliğ edilmesi geçersiz ve öğrenme üzerine 09/02/2016 havale tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile temyiz isteminin reddine dair 24/02/2016 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, katılan firmada çalışmadığı ve katılan firma veya başka firma adına hac organizasyonu yapma yetkisi olmadığı halde, katılan firmada çalışan ...'in hacca gitmek isteyen müşterilerden topladığı 13.100 TL'yi hac organizasyonu yapacağından bahisle alma şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde isabetsizlik görülmemiştir.

Mağdurun zararının katılan firma tarafından ticari itibarını korumak amacıyla giderildiği ve sanığın ise mağdurun zararını giderdiğine yönelik herhangi bir beyanda bulunmadığı anlaşıldığından, mağdurun zararının giderilip giderilmediğinin araştırılması gerektiği yönündeki bozma talep eden tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.