23. Ceza Dairesi

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince “kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder...” amir hükmü karşısında, sanığa yapılan tebligatın incelenmesinde, yapılan tebligatın sadece sanığın adresinde bulunan kapıya yapıştırıldığına dair şerh düşüldüğü, tebligatın muhtar, ihtiyar heyeti veya zabıta amir ve memurlarına imza karşılığında bırakıldığına ilişkin bir şerh bulunmadığının tespiti karşısında, tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından,

Gerekçeli hükmün sanığa usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat parçasının ve verildiği takdirde ayrıntılı temyiz dilekçesinin eklenmesinden ve ayrıntılı temyiz dilekçesine ilişkin görüşleri içeren ek tebliğname düzenlendikten sonra, dairemize iade edilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.