11. Ceza Dairesi

"İçtihat Metni"Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.08.2015 gün ve 2014-17690/57231 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.10.2015 gün ve 2015/305344 KYB. sayılı ihbarnamesi ile;

Sahte pasaport ve nüfus cüzdanı kullanmak suçundan sanık ... ( ... )’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/12/2010 tarihli ve 2005/1124 esas, 2010/946 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/06/2010 tarihli ve 2010/11-98, 143 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde bulunan, "değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" ifadesi nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, bir kişiye karşı aynı suçların mutlaka değişik zamanlarda işlenmesi gerekli olup, somut olayda, suçta kullanılan her iki belgenin aynı kast altında yurtdışına çıkmak amacıyla aynı anda düzenlendiği, belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair delil bulunmadığı dikkate alındığında, eylemin zincirleme suç kapsamında kalmadığı gözetilmeden, sanığa verilen cezanın zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2010 gün ve 2005/1124 esas, 2010/946 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendine göre karar verilmesi olanaklı bulunduğundan, mahkemece sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi ile hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca mahkemenin uygulaması da dikkate alınarak takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak 22.07.2010 gün ve 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile CMK’nun 231. maddesinin 5. fıkrasına eklenen “sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez” hükmü uyarınca sanıktan bu hususta diyecekleri sorularak, diğer koşulların varlığı halinde hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususu ile TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelemeye dair hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda gereğinin mahkemesince takdir ve ifasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesi durumunda infazın bu ceza üzerinden yerine getirilmesine, karardaki diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.