3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; Mahkeme'nin 2010/619 Esas ve 2011/82 Karar sayılı ilamı ile davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, söz konusu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 6 Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 06.12.2011 tarih ve 2011/8701 Esas ve 2011/14038 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarının yerinde olmadığına, dava konusu edilen eşyaların aynen iadesi konusunda mahkemece verilen ilk kararın davalı tarafından ziynet eşyalarına yönelik olarak temyiz edildiği, mahkemece uyulan bozma kararında da sadece ziynet eşyaları yönünden bozulduğu, bu durumda mahkemece çeyiz eşyalarına yönelik olarak verilen ilk hükmün kesinleştiği gözardı edilerek, çeyiz eşyalarına ilişkin ilk hükümden farklı hüküm tesisinin doğru olmadığı belirterek, mahkeme kararı bozulmuştur. Bozma ilamı doğrultusunda davalı lehine verilen vekalet ücreti kesinleşmiştir. Bozma sonrası verilmiş kararla davalı lehine tekrar vekalet ücreti verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, kanuna uygun olmayan bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK'nun 438.maddesinin 7.bendi uyarınca, 13.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.