3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalılarla işyeri devri konusunda anlaştıkları, ancak resmi olarak üzerlerine alamadıkları için fiilen işletildiği, bu süreçte işletmeden kaynaklanan borçların birkısmının davalılarca ödenmeyip, davacının ödemek zorunda kaldığını belirterek şimdilik 10.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.447,60 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline hükmedilmiştir. Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.

Mahkemenin, hüküm fıkrasında asıl ve yardımcı taleplerin hepsi hakkında karar vermesi gerekir. Buna rağmen, mahkemenin asıl veya yardımcı taleplerden biri hakkından olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması mümkündür. Mahkemece, hükümde fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş olması, fer'i hak niteliğinde olan faiz talebinin reddi anlamında yorumlanamaz. Çünkü bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar yoktur. O halde yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, mahkemece; talep edilen faiz yönünden olumlu-olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.