2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat tutarı ile çocukla tesis edilen kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 14.07.2011 doğumlu olup, iki yaşını doldurmuştur. Bu çocuk ile davalı (baba) arasında, "çocuk beş yaşını dolduruncaya kadar" her ay ikişer saatten toplam dört saat süreyle kişisel ilişki tesis edildiği, beş yaşını doldurduktan sonra kişisel ilişkinin geniş tutulduğu görülmektedir. Çocuk beş yaşını dolduruncaya kadar tesis edilen kişisel ilişki yetersiz ve babalık duygularını tatmine, çocuk bakımından da baba sevgi ve şefkatini tatmaya elverişli değildir. Bu bakımdan tesis edilen kişisel ilişki bu yönüyle doğru bulunmamıştır. Hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de; beş yaşını doldurmasından sonrası için kararda öngörülen kişisel ilişki yeterli ve bundan beklenen amaca uygun olup, çocuğun yaşı itibarıyla sağlığı bakımından bir risk de taşımamaktadır. Bu durumda yaş sınırlamasının kaldırılması halinde amaç hasıl olacaktır. Bu sebeple açıklanan hususta yeniden yargılama yapılmasına lüzum bulunmadığından bozma yapılmayıp, kişisel ilişkiye dair düzenlemede yer alan yaşla ilgili ayırımın kaldırılması suretiyle hükmün düzeltilmesi uygun bulunmuştur (HUMK. md. 438/7)