9. Ceza Dairesi

a)2911 sayılı Kanunun 32, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

b)3713 sayılı Kanunun 7/2, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4.(28.02.2006 tarihli eylem nedeniyle) TCK’nın 215, 218, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2.31.10.2004 tarihli eylem nedeniyle 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa atılı 2911 sayılı Kanuna aykırılık suçu için anılan Kanunun 32/1. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariyle, 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3.22.01.2006 ve 28.02.2006 tarihli eylemler nedeniyle 2911 sayılı Kanuna aykırılık, silahlı terör örgütünün propagandasını yapma ve suçu, suçluyu övme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların tarihleri, işlenme yöntemleri ve temel şekilleri itibariyle gerektirdikleri cezaların süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.